|
Pensioen In Zicht, een wandelweek in Zuid-Limburg.
Afgelopen week, van 19-23 oktober 2009, nam ik deel aan deze cursus in het mooie Zuid-Limburg. Ik had gekozen voor een wandelweek. Dagtochten van pakweg 11 tot 18 kilometer in een herfstig heuvellandschap. Ik schrijf herfstig, maar het voelde subtropisch aan. We hadden de hele week prachtig weer en dat helpt wel.
Na een reis van ongeveer 4 uur kwamen we rond half 2 in Berg en Terblijt aan, een klein plaatsje in de buurt van Valkenburg. Naar het mooie hotel Vue des Montagnes (bergzicht). Snel de kamers opzoeken en om 2 uur begon het programma. Vooral kennis maken: wie is wie en waar komen we vandaan? Dat was divers: iemand van een penitentiaire inrichting, iemand uit een tehuis van psychiatrische patiënten, 2 van het UWV, 2 van de gemeente (een hoofd Burgerzaken en een brandweerman), iemand van het ROC Twente en ik van de woningcorporatie. Met daarnaast partners uit weer andere beroepen.
Meteen daarna een startwandeling van 8 km om de (spreek)spieren los te maken.
Na het diner opnieuw een ‘praatsessie’. Van half 8 tot half 10 ongeveer.
Nu wat intensiever met elkaar kennis gemaakt, op een losse, ontspannen manier.
Zo verliep de gehele week. ’s Morgens een programma, daarna wandelen en ’s avonds opnieuw een programma tot een uur of 10.
Woensdag liepen we ruim 16 km naar Epen, naar ons nieuwe hotel De Schoutenhof, waar we bleven tot vrijdag.
We wisselden ervaringen uit, uit ons leven. We vertelden wat ons nu nog bezig houdt, over onze hobby’s, onze dromen en hoe we al bezig zijn met het afscheid.
Dat verschilde enorm. Een enkeling had al afscheid genomen, van anderen komt het op korte termijn, anderen –zoals ik- 2e helft 2010. Maar vooral sommige partners zitten nog helemaal in het werkproces. De situatie na P-day (pensioendag) is voor iedereen verschillend. Sommige vrouwen krijgen opeens een man thuis, andere vrouwen werken zelf nog en staan zelf dicht voor hun pensioen. Andere partners hebben nog jaren werk voor de boeg. Die krijgen te maken met een ‘huisman’.
Sommigen hadden al heel uitgewerkte ideeën over de periode na hun pensioen, anderen hadden nog geen idee!
Eén avond was ingevuld door een geriater, die vertelde over het ouder worden, over de risico’s maar ook over de kansen. Zijn advies: “bewegen, bewegen, bewegen”. En dat fysiek, psychisch en sociaal. “Use it or lose it” is het credo. Gebruik je lichaam, je kop en je sociaal netwerk. Heel nuttig.
We hebben een dagdeel gewandeld met een IVN-gids, die alles wist van de omgeving. Wat is Nederland toch mooi en wat valt er nog veel te leren.
Donderdagavond was de avond met veel “Spoorloos/Memories” momenten. Iedereen had iets van huis meegenomen, dat belangrijk of inspirerend voor hem was. Ontroerende en soms heftige momenten.
Ergens eind van de week een video gezien van een documentaire, die ook op tv is geweest. Van 2 mannen die met de VUT gingen en een tijd zijn gevolgd. Ook confronterend. De een zat boordevol plannen, de ander had alleen maar gedacht aan: genieten van je vrije tijd.
Beiden kregen overigens te maken met een geweldige dip!
Vrijdagochtend mocht je ‘iemand’ aan de groep voorstellen, die voor jou een voorbeeld is van hoe je op een mooie manier oud wordt (ik heb oud-collega Geert Weggemans voorgesteld).
De laatste wandeling en daarna feed back. De “reisleidster”, Lieneke Akkerman, vatte de week samen in korte, soms zeer humoristische zinnen. Waaruit bleek dat ze ons goed geobserveerd had. Vervolgens lunchen en met 2 kleine busjes terug naar Berg en Terblijt, naar onze auto.
Terug kijkend vind ik het een geweldige week. Ongelooflijk hoe snel je als groep naar elkaar toe groeit. In het begin ben je een naam met een functie, maar al snel ben je alleen een voornaam. En zo hoort het ook. Je maakt je immers los van die functie!
Goed ook om met anderen na te denken over je leven na P-day. Blijf in beweging en stel jezelf doelen. Zaterdags had ik via mail al veel foto’s en verhaaltjes binnen.
Ik kan iedereen deze cursus aanraden. Kijk maar eens op www.stavoor.nl.
Daar staan nog veel meer reacties op van oud-cursisten.
26 oktober 2009
G.v. Klinken
|