ONZE ERVARINGEN TIJDENS DE PIZ-CURSUS 'WANDELEND AFSCHEID NEMEN VAN HET WERK'

Waarom zou ik naar een PIZ-cursus gaan? Als manager van een groot ingenieursbureau en vastgoedbeheerorganisatie heb ik zoveel veranderingen en situaties meegemaakt dat ik ook deze nieuwe fase in mijn leven zonder problemen zou moeten kunnen meesteren. De meest prangende vraag die ik mezelf dan ook stelde was: wat is er nou zo wezenlijk anders als je stopt met werken? Immers, in je hele arbeidzame leven heb je telkenmale beslissingen moeten nemen op grond van nieuwe (voorziene dan wel onvoorziene) situaties en je leven daarop aangepast dan wel een nieuwe wending gegeven. Je was hier toch steeds in geslaagd en daar waren toch ook geen cursussen voor nodig! Samen met je partner was je er steeds - zonder cursus - op geslaagde wijze uitgekomen!

Met deze vraagstelling in het achterhoofd en het vooruitzicht van een leuke vakantieweek als beloning van veelvuldig overwerk etc., togen mijn echtgenote Joke en ik op 20 oktober naar het mooie Limburgse land (Epen) om deel te nemen aan de PIZ-cursus 'Wandelend afscheid nemen van het werk'. Waarom hadden we voor wandelen gekozen? Omdat we al bijna twintig jaar geen lange wandeltochten meer hadden gemaakt, en dit toch voor ons wel een uitdaging was (zeker in het glooiende Limburg). De andere cursussen die werden aangeboden, hadden - volgens ons - meer het karakter van 'opgesloten zitten in een leslokaal' en dat wilden we absoluut niet.

We kwamen als eerste cursisten aan in Epen in het prachtige hotel Landgoed Schoutenhof en ontmoetten daar onze cursusleidster Nathalie Roovers. Zij was nog tamelijk jong (in mijn ogen) en mijn eerste gedachte was “wat moet deze jongedame ons nu nog leren??!” .

Na een kop koffie kwamen druppelsgewijze de andere cursisten uit alle hoeken van Nederland binnen. Na een korte kennismaking bleek alras dat ze uit diverse branches, maar ook vanuit verschillende 'hiërarchische functieniveaus' kwamen. In totaal namen 8 mannen met hun partner deel aan deze cursus (de mannen gingen met pensioen/FPU/FLO etc.).

Uit mijn inleidende woorden kunt u zondermeer opmaken dat wij nogal sceptisch stonden tegenover een PIZ-cursus, en wat zijn nu achteraf onze ervaringen?

Wij hadden de cursus niet willen missen!!!

Het is een week geweest waar het wandelen de 'geest' volledig vrij maakte en je regelmatig bewust stilstond bij het feit dat je de komende jaren ’s morgens niet meer naar je werk hoeft. En dit is ook de meest wezenlijke verandering in je leven: toen je werkte hoefde je niet na te denken hoe je de dag in zou vullen, want je ging naar je werk en daar lagen genoeg uitdagingen. Stoppen met werken, betekent dat je goed na moet denken hoe je je verdere leven wilt gaan inrichten, waarbij de volledige tijd tot je beschikking staat en je alle beslissingen zelf kunt nemen. Uiteraard gelden ook hier randvoorwaarden, zoals bijvoorbeeld financiële, fysieke etc. mogelijkheden.

Onze cursusleidster kon ons inderdaad niets meer leren, want zoals uit vorenstaande duidelijk moge blijken, moet je je verdere leven zelf invullen met datgene wat je belangrijk acht, m.a.w. je moet het toch zelf doen. Maar zij was wel in staat om je bewust aan het denken te zetten om hieraan invulling te geven; in een organisatie zou je haar een procesbegeleider noemen. Zij deed deze procesbegeleiding op een bijzonder aangename wijze en de diverse cases/activiteiten waarmee ze ons belastte, lieten ons bewust over de nieuwe situatie nadenken.

De inleiding die Fred Halewijn (huisarts b.d.) hield over 'ons nieuwe leven' was bijzonder amusant en leerzaam. Vele malen heb ik in onze organisatie gezegd “dat je je niet druk moet maken over dingen die je niet kunt beïnvloeden” en dit klonk ook door in zijn woorden. Maak steeds het beste van de situatie! De energie en gedrevenheid waarmee deze oud-huisarts zijn verhaal hield, was voorbeeldig, temeer daar hij volgens mijn info reeds een aanzienlijke leeftijd had bereikt en (desondanks!?) zijn verhaal nog steeds zeer actueel was.

En dan nu het gezelschap van PIZZERS.

Een bonte mengeling van diverse pluimage: en wat hebben we samen genoten! Ook hier bleek weer dat elk mens een apart individu is maar dat juist dat aspect onze samenleving zo interessant maakt. Vele talenten waren aanwezig en – al luisterend en vertellend – hebben we veel van elkaar geleerd.

Kortom: een leerzame en plezierige week!

Bert van der Veen