Wandelend afscheid nemen

Voor een ieder komt er een moment dat hij of zij besluit om te gaan stoppen met werken. Soms word je er toe gedwongen, maar bij mij was het een bewuste keuze. Toen mijn echtgenoot stopte met zijn werkzaam leven besloot ik om nog enige tijd door te gaan. Een tijd lang hink je op twee gedachten: ik deed mijn werk met plezier en waarom zou je gaan stoppen met iets wat je graag doet? Aan de andere kant voelde ik de rek uit mijn energie gaan. Vooral de lange werkdagen en het avondwerk vroegen tijd voor herstel en als je dan nog zoveel andere dingen in het leven wilt doen, moet je keuzes maken. Voor mij was die keuze om op mijn 62^e jaar mijn tijd anders te gaan invullen. Ik stopte met mijn werk dat op dat moment een prettige plek in mijn leven innam. In mijn fantasieën waren er talloze zaken die ik in de vrijgekomen tijd wilde gaan doen. Maar hoe organiseer je dat en welke keuzes maak je echt? Het is één van de weinige momenten in je leven dat je opnieuw keuzes kunt maken om je leven naar jouw inzichten in te richten.Misschien is het wel je laatste kans! Dat mag geen teleurstelling worden!

Mijn werkgever, de gemeente Houten, stelde mij in de gelegenheid om een cursus Pensioen In Zicht (PIZ) te volgen. Die cursus heeft mij een eind op weg geholpen in mijn eigen denkproces. Ik koos voor een cursus waarbij zowel je lichaam als je geest hard moesten werken.Cursusleider Wim Ballemans van Stavoor nam ons vijf dagen mee naar Zuid-Limburg.

Om 8 uur was er een lekker ontbijt; van 9 tot 10 uur werd er een onderwerp door Wim ingeleid en moesten we het onderwerp 'tussen de oren' krijgen door prikkelende vragen aan elkaar te stellen. Na een korte warming-up vertrokken we voor een wandeling van 15 tot 20 kilometer door het prachtige Limburgse landschap. Daarbij liepen we af en toe hijgend en puffend over ongebaande paden, over heuvels en dalen en onze gedachten gingen in die beweging mee. De 11 medecursisten gaven genoeg uitdaging voor blikverruimende discussies en als we even stil waren, genoten we van vergezichten in het landschap. Dat geeft ook ruimte in je denken. Aan het einde van de dag kwamen we moe en stijf in het hotel aan. We konden bijkomen tijdens een heerlijke maaltijd, maar daarna was het weer werken. Het thema dat ‘s morgens in gang gezet was, werd verder uitgediept, want tijdens de wandeling waren er nog meer vragen bij je opgekomen. Wim deed dat op een wijze waarbij je vergat om slaperig te worden van de genoten buitenlucht. Om half 11 dronken we nog een glaasje, maar daarna verlangden we al snel naar een goede nachtrust om ons op te laden voor de volgende dag. Alle onderwerpen kwamen aan de orde. Op de derde avond was Niek Jaspers gastdocent. Hij heeft een brede ervaring op het terrein van de gezondheidszorg als o.a. arts, inspecteur gezondheidszorg en geriater. Hij stond stil bij alle aspecten die van belang zijn om lang en gelukkig te kunnen leven en dat laatste willen we immers allemaal!

Een ieder werd bij alle onderdelen in zijn waarde gelaten en daardoor voelde ieder zich vrij om te vertellen wat hij of zij kwijt wilde.

Bij de evaluatie bleek dat de cursus ons allen veel houvast heeft gegeven. Uiteindelijk moet je zelf keuzes maken. De cursus maakt je bewust van waarvoor je kiest en waarom. Ik heb er veel aan gehad.

Els Scholten-Quispel