PIZ CURSUS ‘VAARWEL WERK… HET ROER KAN NOG ZESMAAL OM’
“Volgende week ga ik op Piz cursus!”.
Reactie van de mensen om me heen: “Wat zeg je?”
Waarop ik dan uitleg dat het PIZ met een Z is. En de afkorting PIZ betekent Pensioen in Zicht.
Jarenlang heb ik deze cursus zelf uitgereikt aan personeelsleden die met (vervroegd) pensioen gingen. De berichten hierover waren altijd positief. Maar nu ben ik zelf de persoon die zich heeft opgegeven voor deze activiteit. Voor je besluit met pensioen te gaan, is er een periode van wikken en wegen. Ver voor je 60ste word je al gevraagd: “Hoe lang moet je nog?” Wat ik vertaalde tot “Hoe lang mag ik nog!” Als ik dan de einddatum van mijn werkende leven heb geprikt, begint het afscheid nemen en aftellen. Veel mensen tellen voor mij de dagen die ik nog werk, alsof ik dat zelf niet kan. Het komt allemaal wat te dichtbij, denk ik. Al denk je er zelf niet aan, je wordt er door je omgeving wel opgedrukt bij alles wat je doet en waar je aanwezig bent “Laatste keer, Lucie”. De toekomst wil ik zo positief mogelijk tegemoet treden. Maar toch is het een zwart gat. Wat moet ik de gehele dag thuis? Hoe breng ik structuur in mijn leven aan? Wat zal ik al die aardige en minder aardige mensen missen waar ik dagelijks mee om ga. Het voelt als in de steek laten. Wie ben ik zelf als ik thuis zit? Niet meer de Lucie, de vraagbaak voor salarissen en rechtspositie, en verder alles in menselijke sfeer. Ik zal een andere identiteit moeten zoeken, een andere daginvulling.
De PIZ-cursus heeft mij en mijn partner een andere blik gegeven op de toekomst. Wij zijn van 8 t/m 12 oktober wezen varen met 'de Sarah'. Dit is een vrachtschip dat is omgebouwd tot passagiersschip. Een drijvend hotel. Ieder paar heeft een eigen hut met douche en toilet. Wij worden welkom geheten door Hetty Oosterbeek die de cursus gaat geven deze week. Zij is in dienst bij Stavoor, een instituut voor opleiding, training, coaching en advies. Wij maken kennis met de kapitein en zijn vrouw, Jur en Gonnie, en de helping hand, een Poolse werknemer die Matsjin heet. De groep bestaat uit 15 deelnemers, drie alleengaande dames en zes stellen. De cursus heet Vaarwel werk…het roer kan nog zesmaal om. Water vertraagt, vraagt om aanpassing aan de wetten der natuur. Je ziet daadwerkelijk dat het roer omgaat. De reis gaat via Utrecht over Neder-Rijn, IJssel en IJsselmeer naar Amsterdam. Een fantastische vaarvakantie. De cursus wordt afgewisseld met activiteiten aan land. Workshops, fietstocht, stadswandeling.
Ik heb leren inzien dat jezelf aan het roer staat, je hebt zelf de regie in handen. Ook is het waardevol om met anderen over je toekomstverwachtingen te spreken. Er breekt nu een tijd aan van welbevinden. Je kunt je eigen dingen gaan doen. We spreken naar elkaar onze verwachtingen uit en ontdekken ook nieuwe dingen in onszelf. Ook van je partner hoor en zie je dingen, die je nog niet wist. Ik weet nu dat ik mijn capaciteiten en ervaring ook, na het stoppen met werken, kan blijven inzetten voor anderen. Voor mij is het klaar, de tijd van nutteloos genieten breekt aan. De knop is om. Hoezo, geraniums! Vrije tijd, ik kom eraan!
Stoppen met werken is een belangrijk keerpunt in je leven. Het is echt nodig om hierbij stil te staan. Vóór je aan je levenslange grote vakantie begint, adviseer ik een ieder om mee te doen aan de PIZ-cursus. Deze cursus wordt jou en je eventuele partner aangeboden, als je met pensioen gaat, door je werkgever ROC Friese Poort. Het is een stuk nazorg, een waardevol cadeau voor je toekomst. Pak het met beide handen aan.
Werkgever bedankt, wij hebben genoten.
Lucie Peelen-Vlagsma
P.s. Je hebt keuze uit diverse mogelijkheden. Wandelarrangementen en diverse hotels in Nederland.
Voor informatie over PIZ zie www.stavoor.nl/mens_organisatie
Terug
|