'Pensioen In Zicht'

Hoewel we ons allemaal hopelijk prima voelen in onze baan, komt voor iedereen het moment dat er een einde komt aan haar of zijn betaalde dagelijkse werkkring. Zo ook voor mij.

Daardoor werd ook ik genoodzaakt eens wat langer stil te staan bij die ingrijpende verandering en het feit dat er dan opeens allerlei ongekende mogelijkheden gaan ontstaan.

Eén van de manieren om dat stilstaan bij die verandering vorm te geven, is deel te nemen aan de cursus Pensioen In Zicht. Ik weet niet welke criteria onze werkgever aanlegt om de kosten van deelname aan de cursus te vergoeden; ik weet wel dat ik met mijn echtgenote in de gelegenheid gesteld ben vijf dagen 'in retraite' te gaan en dat wij dat enorm gewaardeerd en nuttig gevonden hebben. Omdat ik het idee heb dat bij velen van ons het bestaan van de cursus niet echt bekend is, zal ik hierna summier mijn ervaringen eens weergeven, in de hoop dat mijn collega’s daar in de toekomst nog wat aan hebben.

Op maandag 12 november verzamelden wij ons met 17 lotgenoten uit het hele land en uit verschillende bedrijfstakken in hotel Golden Tulip Jan van Scorel in het Noord Hollandse kustplaatsje Schoorl. De cursus werd gegeven door Stavoor. Er volgde een korte kennismaking en een uitleg over het programma, de werkwijze en de verschillende huishoudelijke zaken. Er werd gewerkt in een ochtend-, middag- en avondprogramma, waarin de tijd die je naar eigen wens kon invullen schaars was. Flink doorbuffelen dus.

Het eerste deel van de week bestond uit het inventariseren van de zaken die iedereen waardevol vond in het betaalde werk. Maar ook de zaken die je daarin gemist had, kwamen aan bod. Je kon op een ontspannen manier stilstaan bij het loslaten van wat is geweest en met elkaar eens filosoferen over de manier waarop je jouw afscheid vorm zou willen geven. Daarbij waren natuurlijk de ideeën van de medecursisten heel welkom. Bovendien bleek daarbij dat het toch echt nog wel eens voorkomt dat mensen niet zelf het moment van werkbeëindiging en invulling van het afscheid mogen bepalen. Ik realiseerde mij toen wel dat ik in een luxe positie verkeer.

Vervolgens kwamen de veranderingen op de verschillende levensterreinen aan de orde. De tijdsbesteding van jou en je partner, de taakverdeling en de sociale contacten werden onder de loep genomen.

Een onderdeel van de cursus waaraan volgens mij iedereen heel veel heeft gehad, werd verzorgd door een fysiotherapeute. Zij liet ons uitgebreid stilstaan bij ons bewegingsapparaat en reikte praktische en eenvoudige manieren aan om dat bewegingsapparaat gezond te houden. Trouwens ook goed voor de niet zestigplussers!

Daarna zijn we aan de gang gegaan onder het motto 'Iedereen heeft kwaliteiten'. We zijn op zoek gegaan naar onze eigen kwaliteiten en hoe we die hebben ingezet en ook in de toekomst nog meer kunnen benutten. Het aardige daarin was dat hierbij ook aan de orde kwam hoe de medecursisten over jou dachten. Daarbij bleek dat je in het verloop van de week regelmatig talenten hebt laten zien waarvan je zelf niet altijd het vermoeden had dat je ze had, maar die op anderen wel indruk hadden gemaakt.

Een talent dat ik naar mijn gevoel zeker niet heb is: schilderen, anders dan het verven van deuren en raamkozijnen. Desondanks hebben wij ons en elkaar een ochtend prima vermaakt met verf op een creatieve manier en iedereen kon aan het eind uit de resultaten zijn of haar conclusies trekken.

Nee, geef mij dan maar een bezoek aan een museum om van het werk van anderen te genieten. Die mogelijkheid werd ons geboden in het museum Kranenburg in Bergen. Voor degenen die minder in de kunst geïnteresseerd waren, was er gelegenheid een golfclinic te volgen en zich te bekwamen in het slaan van het golfballetje en dat balletje uiteindelijk in de hole te putten.

Het slot van de cursus bestond uit het nagaan wat je uit het verleden meeneemt naar de toekomst en het opmaken van de balans. Het was daarbij goed te zien dat de één al veel meer een concrete invulling voor ogen heeft dan de ander.

Zelf heb ik het erg nuttig gevonden dat je niet alleen stilstaat bij alles waarin je goed bent en de dingen die daardoor min of meer van zelf gaan, maar ook oog hebt voor de dingen die minder goed gaan en daarmee een vervelende valkuil kunnen vormen.

Op de laatste dag heeft iedereen een brief aan zichzelf geschreven, die over een half jaar door Stavoor gepost wordt. Je kunt dan nog eens kijken of datgene wat je aan de cursus hebt overgehouden en de ideeën die je bij afsluiting van de cursus had ook werkelijkheid geworden zijn.

Mijn conclusie is dat ik veel aan de cursus, die op een uitstekende manier door Stavoor gegeven is, gehad heb en dat ik hoop dat veel collega’s mijn voorbeeld zullen volgen.

21 november 2007

Arnold Timmer